Lekker spelen met een stok…of toch liever niet?

We doen het allemaal: tijdens een wandeling in het park of bos rapen we een stok op en gooien die weg voor onze hond. Veel honden vinden dit fantastisch. Ze sprinten er enthousiast achteraan, spelen ermee en kauwen er graag op. Een heerlijke manier om samen plezier te maken. Helemaal geweldig. Toch? Vaak wel, maar soms gaat het toch even mis.

Tyson: een verkeerde vangst met grote gevolgen

Tyson is jong en enthousiast en holt graag tijdens de wandeling rond met een stok in zijn bek. Toen zijn baasje de stok een keer gooide, ving hij hem wat ongelukkig op en piepte even, maar liep daarna met stok in de bek nog heerlijk een uur door. Bij thuiskomst was Tyson duidelijk van slag, wilde niet eten of drinken en er kwam kwijl met bloed uit zijn bek. 

Zijn baas wachtte het niet af en ging, na een telefoontje, richting dierenarts. We besloten om Tyson meteen onder narcose te brengen en goed in de bek te kijken. Toen bleek dat de stok 2 flinke verwondingen aan de onderzijde van de tong had veroorzaakt. De achterste was wel 10 cm diep! Wat een geluk dat er geen vitale delen geraakt waren. Zo goed en zo kwaad als het ging heb ik bekeken of er misschien nog een losse splinter zat, maar dat bleek niet het geval. Wel kwam ik een lange 3 mm dikke streng tegen. Dat bleek een bloedvat te zijn. Wat een geluk dat die niet gescheurd was. Ik heb de wond gespoeld en gehecht en de volgende dag at Tyson weer als vanouds, gelukkig. 

Tijn: de splinter die zich twee weken schuilhield

Dat klinkt simpel, maar soms valt het toch tegen. Hond Tijn heeft ooit een stok in zijn linker flank gekregen. Ook daarbij heb ik de wond onder narcose bekeken, gespoeld en gehecht. Dat moest goed gaan. Maar helaas; na 2 weken ontstond er  20 cm van de wond een dikte. Tijn moest opnieuw onder narcose en ik kon uit de dikte toch nog een splinter halen. Zo zie je maar, soms moet je echt heel goed kijken.

Macey: een sprong met een onverwachte afloop

Het baasje van Macey kent al deze verhalen en laat haar honden daarom niet met stokken spelen. Helaas is dat geen garantie van veiligheid. Vol overgave racete Macey door het bos achter haar bal aan. Ze sprong over een boomstam en piepte. Vervolgens rende ze weer door. Door haar lange vacht viel het eerst niet op, maar ze had voor op de borst een wond. En wat voor een wond. Deze ging wel 30 cm diep tussen de borstspieren en de ribben door. Gelukkig was de stok niet de borstholte in geschoten, want zouden haar longen kapot gegaan zijn en zou ze het niet gehaald hebben. 

De stok was er dus uit, maar die had wel een berg lange haren van haar vacht mee naar binnen gesleept. Wat een gepeuter om die er allemaal uit te halen. Vervolgens heb ik deze wond gespoeld en gehecht en met de goede nazorg van haar baasje in Macey er weer helemaal bovenop gekomen. 

Een ongeluk zit in een klein hoekje en kan ook gebeuren als je de straat oversteekt of traptrede mist. Dus wees voorzichtig met stokken, maar laat je hond vooral lekker spelen en rennen.